Sessiz Seyircilerimiz Var

Sen hiç ağaca sarıldın mı?

İtiraf edeyim; daha önce bir ağaç ile ilgili hissettiğim özel bir şey yoktu. Ta ki Didier Van Cauwelaert’ in Bir Ağacın Günlüğü kitabını okuyana kadar. 

Biyoloji derslerinde bitkileri öğrendik. Fotosentez yaptıklarını, ekosistemin enerji kaynağı oluşturduğunu ezberledik. 

Benim için konu kapandı. 

Evde ve ofiste bitkilerim oldu.Sevdim, konuştum onlarla…o kadar.

Sonra bu kitapla karşılaştım.

Ve ağaçlara bakışım değişti.

Meğer bildiklerimiz sandıklarımızdan daha azmış. Ağaçlar yalnızca kök, gövde ve yapraklardan ibaret değilmiş.

Onlar…

Sessizce ana tanıklık eden, hisseden ve bağ kuran canlılarmış. 

Romanda zaman doğrusal bir akışta ilerlemiyor. Farklı zamanlarda yaşayan insanların anılarını bir ağacın gözünden okuyoruz. Tristane’ in tanık olduğu olaylar anlatılırken, yaşanan anın yalnızca  insanlara özgü olmadığı fikriyle karşılaşıyoruz. 

İnsan yaşar, ağaç içine alır. 

İnsan unutur, ağaç anıyı belleğine kaydeder. 

İnsan için zaman akar, tükenir, yaşlandırır. Ağaç içinse zaman birikir; halka halka büyür, genişler.

İnsan gelip geçicidir, doğa kalıcı olandır. 

İnsan anı oluştur; doğa ise insanı ve anılarını taşır, kucak açar.

Ve belki de en çarpıcı gerçek:

İnsanlara bahşedilen unutma yetisi, bir ağaçta yoktur. Ağaç tanık olduğu olayların yalnızca seyircisidir. İzler; müdahale edemez ve  unutamaz. Hep hatırlamak zorundadır. Bu kitabı okuduğunda, unutmanın aslında bir lütuf olabileceğini fark ediyorsun. 

Hatırlamak peki? 

Bir lütuf mu, yoksa bir ceza mı? 

Bunu hala bilmiyorum. 

İnsan yok olur.

Ama bir ağaç…

Bir çekirdeğin içinde bile “Ben buradayım.” diyebiliyor.

Bir ağaç, çekirdeğiyle yok olmuyor, tekrar yaşama tutunuyor. 

Evrenin en karmaşık canlısı, bizler için yaşam nasıl bu kadar kolay sonlanabiliyor, değil mi? İlginç…

Sosyal medyada görülmek için çaba sarf ediyoruz. Görülme halinin yalnızca insanlara özgü olduğunu sanıyoruz. Peki hiç fark ettiniz mi; görülürken aynı zamanda yargılandığımızı?

Oysa bizi yargılamadan gören, hisseden, sessizce  dinleyen tanıklarımız var. 

Sessiz seyircilerimiz…

Bunu hiç düşündünüz mü? 

Bir ağaca sarılmayı yapılacaklar listeme ekledim. 

Sen de ekle.

Ve gerçekten yap..

Belki ilk kez yargılanmadan görüldüğünü hissedeceksin.

Ve bir ağaca…

Güzel bir anı bırakacaksın…