YILDIZSIZ OTEL

YILDIZSIZ OTEL 

Hiç yıldızı olmayan otel odasında, yıldızlara bakarak iç çekiyordu. Başını cama dayamış dertleniyordu içindeki dertleriyle.

Oysa dışarıdan sesler geliyor, yan odada kavgalar ediliyor, bağrışmalar duvarları deliyordu. 

Ona neydi ki seslerden? Kendisiyle ne kavgalar ediyordu! Pişmanlıklar omzuna oturmuş hareket edemiyordu. 

Keşkeler ruhundan geçen gürültülü bir tren gibiydi ,yükleri her durakta bırakıyordu. 

Bir zamanlar ne kadar mutluydu oysa! çok para kazanıyor hiç kimseye aldırmıyor ,,haksızlık yapmaktan geri durmuyordu. 

Yaktığı canlar önünde sıraya durmuş, birer birer yüzüne tükürüyordu. 

Hiç düşünmemişti; hırslarının ondan intikam alacağını, hiç düşünmemişti ;

Koca evrende, küçük bir camdan yalnızlığına bakacağını. 

Bilmiyordu, karşısında el pençe duranların, ellerinden gelse onu boğacaklarını. 

Ah hayat işte bu, pek çok kez seni uyarır, nasihatlerini kulağına fısıldar, ama sen hem kulağını hem gözünü kaçırırsın doğrulardan. 

Sonra pişmanlıkların ve keşkelerin yollarında Garip bir yolcuya dönüşürsün. 

İmkanlar varken imdatlara yetişmek lazım.

Henüz ayaktayken düşenleri kaldırmak lazım. 

Hacer Özkara