Pırpır’dan Çocuklara: İklim Krizi

Benim adım Pırpır! Ormanın en bilge kuşuyum. Geceleri gözlerim açık, kulaklarım keskindir. Renkli tüylerim, kıvrak zekâm ve merakımdan dolayı beni Boyalı Kelimeler'e yaptılar. Fakat bugün size biraz hüzünlü, biraz da umutlu bir hikâye anlatacağım. Hazırsanız  başlayalım...

Uzunun bir zaman önce, Boyalı Ormanların ötesinde, Renkler Adası diye bir yer vardı. Bu ada o kadar güzeldi ki... Ağaçlar sarı, yeşil, turuncu ve kırmızı çiçekler açar, denizler maviden mora dönerdi. Kuşlar gökyüzünde kanatlarıyla adeta resim çizerdi. Ama bir gün... her şey değişti.

Bende o gün oradaydım. Gökyüzü birden griye dönüştü. Ağaçların yaprakları dökülmeye başladı, kuş dostlarım öksürmeye başladı. Deniz birden yükseldi.Minik kaplumbağa Momo’nun yuvası sular altında kaldı.Herkes çok şaşkındı. Endişeyle bana bakıp ne oluyor böyle bilge Pırpır diye soruyorlardı.

Bu, iklim krizi diye yanıt verdim dostlarıma İnsanların kirlettiği hava, yaktığı ormanlar, boşa harcadıkları sular yüzünden doğa artık çok yoruldu, deniz kızdı, bulutlar küstü diye anlattım.

Ve işte o gün bir karar verdim. Bu değişimi çocuklara anlatmalıydım! Eğer bir bu dünyayı kurtaracaksa, o da merak eden,araştıran,okuyan ve öğrenen çocuklar olacaktı.

Küçük adımlar büyük değişimleri başlatır. Ve dünya yavaşça nefes almaya başlar .

Ben Pırpır, Boyalı Kelimeler'in ağustos sayfasından sesleniyorum size çocuklar:

Bu dünya hepimizin evi! Koruyalım ki sizler sadece masallarda değil, gerçek yaşamda da rengârenk ormanlara uyanabilin!