İçimde Bir Çocuk Var

İçsel Dönüşümün Şiirsel Güncesi

 (Kendi sanatsal felsefemi, içsel dönüşümümü ve dirençlerimi yansıtan, edebiyatın sınırlarında dolaşan özgün, şiirsel bir anlatı)

İçimde bir çocuk var.

Ellerinde rengarenk balonlarıyla o dikenli yollarda koşan bir çocuk... Tüm üzüntülerini ve kederlerini heybesine doldurmuş; dünyaya karşı inatla gülümseyen, mütemadiyen bir çocuk var. Kahkahalarıyla dünyayı güzelleştiren, her şeye rağmen dimdik durabilen bir çocuk... O masum bakışlarının ardında, kurduğu en güzel hayallerin mimarı olan bir çocuk var.

İçimde bir çocuk var; hayallerinin gerçekleşmesi için yorulmadan peşlerinden koşan, umutla yeşermeyi bekleyen bir çocuk. Hayatın içinde hayallerine tutunarak, yarının düşleriyle yaşayan bir çocuk...

İçimde bir çocuk var; onu ağlatan bu dünyaya inat dimdik duran, düşüp yaralandığında tek başına ayağa kalkan, kendi yaralarını yine kendi saran ve kendi gözyaşlarını kendi silen bir çocuk.

İçimde bir çocuk var; o küçücük bedeniyle başkalarının yarasına merhem olmaya çalışan, merhameti kendine rehber edinen bir çocuk... Kendisi küçük ama duyguları, sevgisi, şefkati, cesareti ve merhameti bir dünya kadar büyük olan bir çocuk var.

İçimde bir çocuk var. Her istediği gerçekleşmeyen, her arzu ettiğine kavuşamayan bir çocuk... Şımartılmayı bekleyen; sevgiye, ilgiye, şefkate ve merhamete aç bir çocuk var.

İçimde bir çocuk var; sessizce bir köşeye çekilmiş, içinde büyüttüğü hoşgörüyle ağlayan bir çocuk. Hayalleri çalınmış bir çocuk var. Fakat tüm hayalleri solsa da, umutları yıkılsa da asla pes etmeyen o inatçı çocuk hala burada. Bedeni küçük olsa bile yaşadıkları bir dünya kadar büyük olan, yaşayamadığı hayallerin hesabını kendine has bir metanetle soran bir çocuk var.

İçimde bir çocuk var; çocukluğunu hiç yaşamadan, hayatın tüm zorluklarıyla omuz omuza mücadele eden bir çocuk. O küçücük bedenine hüznün lekelerini bir elbise gibi giyip, tek başına dünyaya kafa tutan bir çocuk...

İçimde bir çocuk var; hayatla tek başına savaşan, bu koca dünya ile tek başına mücadele eden bir çocuk. İçimde bir çocuk var; mücadeleci bir ruha sahip, dünyaya kafa tutan ve her şeye rağmen dimdik ayakta durabilen masum bir çocuk var.

İçimde bir çocuk var; dünyaya küsmüş, sırtını hayata dönmüş bir çocuk. Sessizce bir köşeye çekilip içli içli ağlayan bir çocuk... Parçalanmış hayallerinin kırıkları gözlerinden süzülüp akıp giden bir çocuk var. Hevesleri kursağında kalmış, anlatamadıkları boğazında düğümlenip nefesini kesen bir çocuk...

İçimde bir çocuk var; kırılan kalbinin sesini dünyaya duyurmayı bekleyen, öfkesini gizleyip hayata mesafe koyan, açılan yaralarına bir parça merhem arayan bir çocuk. Terk edilmiş bir ev gibi içi; harabelerle dolu olsa da en güzel hayallerini hala saklayan, direnen bir çocuk var.