Feqi'yi Teyran ve Kral Tuma Meselesi

Mezopotamya ve Filistin dolaylarına kadar hakimiyet kurduğu söylene Tuma, saray ahalisini toplar ve aşağıdaki vasiyetini yapar: Öldüğüm vakit kefenin bir tarafına ve değerli eşyaları kefenin diğer tarafına konulacak. Terazi dengeye geldiği vakit, tüm değerli eşyalarla beraber defin edilecektir. 

Gün gelir ve nefes sayısı tamamlanır. Tuma ölmüştür.

Sıra defin işlemlerine gelir, bütün ritüeller tamamlanır ancak sıra terazi ve kefeye gelir. Tuma’nın tüm mal varlığı altın ve gümüş olarak temin edilir. Tuma’nın cenazesi kefenin bir tarafına konulur, değerli eşyaları da kılıcından parmağındaki yüzüğüne kadar terazinin diğer kefesine konulmuştur. Gel gör ki, cenazesi ağır gelir ve terazi dengeye gelememektedir.

Cenazesi kokmaya başlamış, haftalar geçiyor, cenaze defnedilememiştir. Bütün Botan bölgesi ve hatta Filistin topraklarına kadar haber salınır ama elde avuçta ne mal varlığı var ise doldurulur, ama o terazi dengeye gelmez.

Feqi’yi Teyran da her şeyden habersiz bir şekilde Kereşa[1]’dan gelir, akşam da Medresa Sor’da konaklar. Sabah da Cizre’de yürüyüşe çıkar, herkesi bir yere koşturduğunu görür. Feqi de herkesin gittiği yöne doğru gider. Ne görsün ki, koca ayaklı ve iki tarafı sallantıda olan terazi duruyor.

-       Neden cenaze defin edilmiyor? Neden bekliyorsunuz böyle?

-       Vasiyeti gereği tüm mal varlığını altın ve gümüşe çevirdik, terazinin kefeye koyduk, ama terazi dengeye gelmedi bir türlü.

Feqi yerden bir avuç toprak alır, Tuma’nın ağzını iki yana açar; aldığı toprağı ağzının içine doldurur. Bir anda terazinin dengesi değişir ve cenaze yukarı çıkar, diğer tarafta değerli eşyalar da aşağı iner. Herkes hayretler içerisinde Feqi’ye bakar ve açıklama bekler gibi ağzının içine bakarlar.

-       İnsanı topraktan başka hiçbir şey doyurmaz.