DOKUZUNCU CAN

DOKUZUNCU CAN

     Hayata her ne kadar ruhsal olarak tam ve emin adımlarla başlasak da, yaşadığımız olaylarla birer parça eksildiğimizi hissederiz. Başımızdan geçen her olay, ya da karşımıza çıkan her kişi bizden bir şeyler mi eksiltir. Tabiki değil. Bazen kendimize eklediğimiz şeyler de olur. Bu tamamen yolumuzun kesiştiği kişiler ve onların bize yaşattığıyla alakalıdır. 

     Bazı insanlar bu konuda şanslı iken, bazı insanlar tam tersi eksile eksile hayatlarına devam ederler. Tıpkı dokuz canlı bir kedinin sekiz canını verip, son bir canıyla hayatta kalma mücadelesi vermesi gibi. Bu eksilmeyi ruhunda ve tüm bedeninde yaşamıştır. 

     Bazen bakışlarının boş bakması ile sorgulanır. Ama içinde kalan o son duyguyu da bakışlarıyla sunmak istemez. Bunu hakedecek, sevgiyle bakmaya değer birisi var mıdır ki? Ya bu da bir çırpıda heba edilirse? Elinde avucunda ne kalır?

     Bazen güvenmek ister, bir göğüs ister başını yaslayacak. Adım atmak ister, ama ayakları gitmez bir türlü. Başını yaslayıp dinlenmek istediği göğüste onun için bir yer var mıdır? 

     Kalbinde sıkı sıkı tuttuğu o son umudu, birisinin kalbine emanet etmek, onun umutlarına katıp çoğaltmak ister. O kalp ona tebessümle bakıyor da olsa, korkup kalesine sığınır, kapısına kırk kilit atar. 

     Bilmezler, elindekinin son umudu, dokuzuncu canı olduğunu. Bilmezler de konuşurlar işte. Ne bir bakışla, ne süslü cümlelerle, ne sevgi dolu bir kalple sınanacak canı kalmıştır. Ya on ikiden vuracak, ya da dönüp arkasını, o son canını sımsıkı tutup yanlızlığıyla barışacaktır. 

     Bu kişilerin seçilmiş yanlızlığına acımasızca isimler takılır. Kendi isteklerinin karşılanmaması sonucunda ithamlar artar. Oysa öyle uç şeyler değildir olması gereken . Sabırla yoğrulmuş bir sadakat. Sakinlik, dinginlik ve samimiyet. Belki de o kalenin kilitlerini teker teker açacak anahtarlar bunlardır. Sabır ve samimiyet. 

     Kim bilir, belki de kalan o son can, sabırlı ve samimi bir yürekte yeniden çoğalacak. 

     Herkesin eksilttiğini yerine koyacak birileri vardı. Denk gelmemiz umudu ile...

                                    Filiz Akkaya

                                  Eğitimci - Yazar