"Zamana Sığmayan Bekleyiş"

"Zamana Sığmayan Bekleyiş"
“Bahar gelmeden oradayım”
demiştin.
Mart çok soğuktu —
Onu da bahardan saymalı mıyım?
Bahane aramıyorum
seni beklemek için.
“Bahar gelmeden…”
diyen sendin.
Nisan çok güzeldir burada.
Kaçırmanı istemezdim. Begonvil mevsimi…
Gözlerin görür mü beni
ölümden önce?
Yoksa sen mi görürsün
beni öldüğümde —
Gelinlik giymiş İstanbul’un
en tepesinde,
senin gibi ışıldayan maviyi, dans eden mehtabı?
Dur…
Saatler, tarihler
karışmış dediler.

Sen Dert Etme
Ben, sen geleceğim dediğin
günden beri, saate pil takmadım.
Günleri sormuyorum.
“Bu pazar” derlerse de
hafta geçmiş, o nerededir
dememek için.
Eminim, erişmiyor sana
duygularım…
Gittiğini söylediğin
yerlerdendir.
Zaman farkı yoksa, illaki arardın…
Bil istedim…
Çayı demlemeyi bıraktım,
Uzun uzun sohbetlerimiz
biteli…
Kahve yaptım —
Biri bana, biri senli anılara.
Hatır ya...
Belki hatırlatır sana
bir kokusu yetişir sana, bir eski melodi.
Artık beklemiyorum.
Bu satırlar sana değil —Yanlış anlama.
Onlar bana.

Kırıklarımla İyiyim
Cevapsız çok soru
bıraktın ardından.
Bir de gök dilini.
Ben bu satırlarda
cevap ararım, bir de yıldızlarda.
Eğer iki yıldızı
bir arada görürsem
İstanbul’da,
O zaman “geldi” derim.
Nafile… Zamanımız denk gelmedi
diyeceğim bu gidişle…
Bazen insan, yanlışı yaşayıp doğrusunu öğrenir.
Ben kendimi affetmeyi orada öğrendim. 

                                                         ADA TOK    "KIRIKLARIMLA IYIYIM SEN DERT ETME " KİTAP'INDAN BİR ESER"