VİCDANLARDA TEK SORU: SUÇLU KİMDİ?

Mavi gözlü, umut dolu bir çocuk vardı

Gökyüzünden ödünç alınmıştı bakışları

Hayatının baharında, zamansız bir fırtınaya yakalandı

Nerden bilecekti, gözlerindeki adaletin karanlığa gömüleceğini?

Biri, on yedi kez selamladı güneşi

Diğeri, on beşinde vicdansızlığın gölgesine kaplıdı

İkisinin de cebinde yarım kalmış yarınlar vardı

Suçlu kimdi? Vicdanı kanayan herkes bunu sorguladı

Mavi gözler, umutsuzca karanlığa kapandı

Adalet, bakacak yer bulamadı

Bir annenin ciğeri pare pare dağlandı

Kokladığı baharına hiç doyamadı

Bir toplum bu kara lekeyle yaşamaya mecbur bırakıldı

Suçlu kimdi? Vicdanı kanayan herkes bunu sorguladı

Ne yazık ki bu soru, vicdanlarda hep cevapsız kaldı. 

(Atlas ÇAĞLAYAN anısına yazılmıştır.)