Umut

İçimde kırılmış bir yer var,
kimse bilmez.
Her gün oradan
biraz eksilirim.

Yine de
bir şey tutar beni hayata.

Bazen içimde büyüyen
küçük bir bekleyiştir bu,

bazen de düşsem bile
yeniden kalkacağımı söyleyen
inatçı bir yanım.

Belki yarına kalan
küçük bir ihtimaldir,
belki de kalbimin
vazgeçmeyi öğrenmemiş hâli.

Ben ona Umut diyorum…

Bazen bir cümlede,
bazen yarım kalmış bir düşte,
bazen de gecenin bir yerinde
ansızın hatırlıyorum onu.

Benim de
tutunduğum tek şey bu işte;

İçimde hâlâ
“belki” diyebilen
bir yer var…

Ben Ona Umut Diyorum...

Zahit Esatın Kaleminden ✍🏻