Temmuz'un İkisi

Temmuzun ikisi, günlerden acı,
Yüreğe saplandı bir dipsiz sancı.
Bunu ne yolcu sildi, ne hancı,
Dumanı savruldu göğe Sivas’ın,
Közü yüreklere düştü, yanıyor a dostlar.

Ozanlar elinde dertli sazıydı,
Yazılan ne kader ne de yazıydı.
Bu kin, cehaletin kör marazıydı,
Ateşi savruldu göğe Sivas’ın,
Közü yüreklere düştü, yanıyor a dostlar.

İnsanlık kül oldu, vicdanlar sustu,
Karanlık pusudan nefretini kustu.
Madımak önünde savrulan puslu,
Gözyaşı savruldu göğe Sivas’ın,
Közü yüreklere düştü, yanıyor a dostlar.

Dertli kul, dert bitmez dünya durdukça,
Zalimler mazluma darbe vurdukça.
Hesabı sorulur mizan kuruldukça,
Feryadı savruldu göğe Sivas’ın,
Közü yüreklere düştü, yanıyor a dostlar.