SOBE
Diğer sabahlarım gibi bugün...
Şöyle bir göz gezdirdim
Tozlu yatağıma ve sessiz kalabalığıma.
Son günlerin alışkanlığı olsa gerek
İki bayat kraker aldım dolaptan
Ve küflenmiş peynir eşliğinde süsledim tabağımı.
Yorgunluğu sığınak edinmiş gözlerim
İki duvar arasına sıkıştırılmış adımlarım...
Yüzümdeki çizgilere saklanmış yalnızlığımla
Ben yine aynı bendim işte.
Her şeye rağmen
Gün selam veriyordu penceremden.
Bir gürültü...
Arabaların hayat neşesi taşıyan kornaları
Ve ona eşlik eden çocuk sesleri
Bir yandan televizyondaki son dakika haberleri.
Kumandaya gitti elim, hüzne sırt çevirmişken.
Acı bir frenle uyandım, pencereye koştum
Dışarıda normaldi her şey.
Oradan oraya koşuyordu çocuklar.
"Sobe"diye bağırdı küçük bir kız çocuğu.
Telefona baktım, yoktu arayan
Bir ses bulma umuduyla bekliyordum ki
Zil çaldı, kapıya koştum
Ağırlaşmış bedenimi sırtıma alıp...
Kimseler yoktu yine.
Derin bir iç çektim
Bir garip hâlin nemli duvarlarında.
"Sobe," dedi ansızın küçük kız
"SOBE!"
Sadece güldüm bomboş bakan gözlerime inat.
Delicesine güldüm saklanmayan kahkahalarımla.
Bedenimin her hücresi dans ediyordu sanki.
Ne kadar sıradan
Bir o kadar da kimsesiz bir hatıraydı.
Sabahlarımın içine
Farksız bir 'bugün' daha gizlenmişti
Lakin bir son dakika haberi kadar acıydı
Küçük kızın "sobe" ezgisi...
Yorumlar 3
insanın kendi sessizliğiyle saklambaç oynadığı bir sabahin muhtesem anlatısı bu... “Sobe” kelimesi çocukluğun masumiyetinden çıkıp, yetişkinliğin yalnızlığına çarpıyor. Herkesin koştuğu, güldüğü, hayatın devam ettiği bir dünyada insanın kendi içindeki kimsesizliğe yakalanması… Özellikle finaldeki “son dakika haberi kadar acıydı küçük kızın ‘sobe’ ezgisi” dizesi, bütün metni bir anda başka bir yere taşıyor. Kalabalıkların içinde saklanan, ama aslında en çok kendine yakalanan herkese dokunan bir metin. Çok başarılı bulmakla beraber, okuduktan sonra duraksadim beni uzaklara götürdü. Kalemine sağlık 🌸
Sizin gibi bir kalemden esen her yorum benim için çok kıymetli. Bazen öyle bir şey yazıyorsunuz ki şiiri yazan ben olmama rağmen dönüp yeniden bakıyorum dizelere. Sözcüklerin arasına yeniden giriyor, daha önce fark etmediğim bir anlamla karşılaşıyorum. Sanki şiir, yeniden anlam kazanıyor. Bu şiirin hakkı da ancak böyle bir yorumla verilebilirdi gibi hissettirdi bana... Şiirin ruhuna dokunduğunuz için gönülden teşekkür ederim...
Değerli yorumunuz için çok sağ olun 🌸
Çok teşekkür ederim hocam 😊
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
