Senin

Gölgeye sığınma, güneşe yürü,
Yalana set çeken özündür senin.
Sırtından atsınlar o kirli kürü,
Meydanda duracak sözündür senin.

Gönül heybesinde iman taşıyan,
Korkuyu eritir dertle yaşayan.
Karanlık geceyi nura boyayan,
Şafakta gülecek gözündür senin.

Hakkı haykırırken kısılmasın ses,
Zulmün sarayını yıkar bu nefes.
Dünya dedikleri süslü bir kafes,
Zinciri kıracak özündür senin.

Toprağa ter düşsün, berekettir emek,
Zor günde gardaşa bir lokma ekmek.
Yiğide ar gelir boyun eğmek,
Gök kubbe altında yüzündür senin.