SENDEN BİR AKŞAM KALDI BANA

Senden bir akşam kaldı bana,

güneşin sustuğu yerde.

Biraz sessizlik,

biraz da gözlerin kaldı içimde.

Bir akşamın gölgesinde kaldım,

adını söylemeye korkarak.

Çünkü bazı isimler

insanın yarasına dokunur.

Senden bir akşam kaldı bana,

bir de bitmeyen özlemin.

Sen uzaklarda kayboldun,

ben içimde sana kaldım.

Şimdi her akşam biraz sen,

biraz ben eksiliyorum.

Ve anlıyorum;

bazı vedalar gitmek değil,

bir ömür beklemektir.