Öldüler

Aldatır insanı şu sahte rüya,
Nice köşk kuranlar öldüler.
Peşinden koştuğun vefasız dünya,
Sultanım diyenler öldüler.

Gönül bağlamışsın mülke saraya,
Hırs ile taparsın olan paraya,
Ecel merhem sürmez derin yaraya,
Tabipler, Lokmanlar öldüler.

Bir nefeslik canın emanet durur,
Sırtını döndüğün şu ağaç kurur,
Azrail kapını ansızın vurur,
Vaktini donduranlar öldüler.

Kırma hiç kimseyi, incitme canı,
Sana da kalmaz bu şöhretin şanı,
Düşün ki şu koskoca cihanı,
Hükümle sarsanlar öldüler.

Zahir’im, gafletin perdesini yırt,
Dünyanın yükünü eyleme hiç sırt,
Giydiğin kefendir, toprağın da sert,
Mağrurca duranlar öldüler.