HEVESLER

Eskiden kuş tüyü sanılan o hevesler.
Birer kurşun gibi göğüsüne dizilir.
Ve sonra öyle bir an gelir ki.
İnsan kalbindeki ağırlık altinda ezilir.

Ve bir gün;
Yeni bir sabah doğar en karanlık geceden.
Güneş usulca dokunur yorgun yüreğine,
O vakit anlarsın kalbin ne kadar yorulsada,
bir kıvılcım yeter yeniden doğmaya ..

Bir zamanlar umut dediğin şey,
Şimdi sessiz bir sızıya dönüşür.
Gülüşlerin bile yarım kalır,
Çünkü bazı hayaller geri dönmez.

İnsan o vakit anlar aslında,
En ağır yük kırılan kalptir.
Ve bazı hevesler vardır ki…
Ömür boyu içinden çıkmaz.