GURBET YANGINI

GURBET YANGINI

Gözlerin içimde sönmeyen gurbet yangını

Sessizlik odada birikmiş kar

Gidiyorsun bir köşede unutulmuş mektup gibi

Pencereden içeri sızan o soğuk rüzgar

Bu sessiz odada hatıran kalır

Eski bir şarkıda adın yankılanır

Çaresiz bekleyiş başlar bu cana

Uzaklarda yankılanır son bir elveda

Şimdi hangi sokağa çıksam adımlarım yabancı

İçimde çöken bu tavan bu duvarlar utandı

Gülüşün kış ortasında haziran sabahıydı

Bırak da bende kalsın gülüşünün sıcaklığı

Artık ne sesin yetişir bana

Ne de o eski heves

Avucunda donup kaldı aldığım nefes

Gözlerimi kapatıyorum dünya bir an duruyor

Her güzel şeyin bir sonu oluyor.

--Seçil Altınsoy--