GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yorgun bir hayat bıraktım geride, 

Yorgun bir adamın silik ayak izleri... 

Öldürdüm onu o hayatın içinde

Anıları öldü, sevgisi darmadağın. 

Yorulmuştu adam, ölmeliydi. 

Dar gelmişti -bu- hayat üzerine. 

Bitmeliydi nihayetinde. 

Anlaşılmayı reddetmişti en başından. 

Deliydi en akıllı yanları bile. 

Deliliği tüketmişti akıllılar pazarında. 

Bitirimişti yarım kalan hikâyeleri. 

Çoktan yakmıştı yazılmamış şiirleri. 

Kırgındı... 

Kırgın yerleri çok acıyordu. 

Ölmeliydi işte. 

Hayatın bütün izleri silinmeliydi. 

Yitirmişti her şeyi, 

Duygu cellatlarının gerçek yüzünü gördüğünde. 

Bıçağı dayayıp boynuna, 

Akıtmıştı hayatın bütün kanını. 

Çok görülmüştü, 

Çoktan arta kalan... 

Bir sarılışa ömür adamıştı oysa ki.

Gözünden gitmeyen sahneler, 

Celladı olmuştu sevdanın. 

İnanamadı, konduramadı, 

Anlayamamıştı bi türlü;

Kördü aşkın, kör olası gözü. 

Yitirmişti en güzel sözü. 

Boğazında düğümlendi sevdanın özü

Vazgeçmişti işte adam

Ve helâl edip gitti bütün gözyaşlarını.