Eski Bayramlar mı Yoksa Eskilerle Bayram mı?

‘’Yıllar önceydi ve yine bir bayram ilk bahara denk gelmişti. Bayram akşamı akranlarımızla sözleşip sabah erkenden camiye gidip ilk saflarda yerimizi almaya başladık. Küçük ve çok da kalabalık olmayan bir cemaatle bayram namazını kıldık. Ardından çoğu yerde olduğu gibi camiye gelenler, küçük büyük demeden sıraya girip bayramlaştık. Küslük ve kırgınlıklar bir kenara bırakılıp, dualar eşliğinde bir bayram kucaklaşması ile caminin 100 metre aşağısında yer alan mezarlığa gidip evvel gidenler için dualar ettik.

Köyün ileri gelenlerinin önderliğinde köy muhtarımızın evine kahvaltı yapmaya gittik. Gecenin bir yarısında ateşe konulup lokum kıvamına gelmiş kelle paçalar ve bir önceden tandırda pişirilen küçük üçgen şekilli ekmeklerle beraber büyük ve kocaman bir sofrada kahvaltımızı yaptık. Çaylar da içildiğine göre şimdi ev ev sokak sokak bayramlaşma zamanı başladı. Yaklaşık 2-3 saat süren bayramlaşma mesaimiz de öğlen yemeğine müteakip tamamlandı. Tekrar herkes beraber namaza gidiyor ve ardından evlere dağılıyoruz. Kurbanı olan kurbanını kesiyor ve başka da yerlere bayramlaşmaya gidecek olan bayramlaşmaya devam ediyor.’’

Buraya kadar yazılanlar bir çoğumuzun çocukluğunun geçtiği köyde veya kasabada yaşadığımız şeylerdi. Bunlara da hepimiz çok gıpta ile bakıyoruz şimdi. Şimdi bu şekilde bir bayramlaşma ve kutlamanın olmamasının sebebi nedir? O zamanın büyükleri ile bu zamanın büyükleri (geçmişin küçükleri olan bizler) nasıl denk geleceğiz? Tekrar aynı şekilde bayramlaşmayacak mıyız? Aynı şartları yaratamaz mıyız? Evvel gidenler güzel yaşadı ve güzel bir miras bıraktı bizler için. Anılar, zamanlar ve hatıralar hatta, güzel bir gelecek de bıraktılar sanki…

Bizle, geçmişin küçükleri, geleceğinde büyükleri olarak bu bayram da benzer anılar biriktirelim ve benzer duygular yaşayalım. Bugünün küçükleri ve gelecek neslin de gençlerine örnek olmak ümidiyle. Güzel bir bayram geçirmeniz dileklerimle.

Kurban Bayramı’nız mübarek olsun.