Allah’tan Nar Değildir Efendim

Botan bölgesinin Aksakallı heyetinden bir Sufi, bölgenin hal ve ahvalimi iletmek üzere Binxet(şimdiki Kuzey Suriye)’te konumlanmış Fransız Askerleri ile görüşmeye gider. Görüşmeye giderken de elim boş olmasın diye bir değer incir götürür. İncir sepeti, renkli renkli ve özellikle hediyelik meyveler için örülmüştür. 

Fransız komutan ve askerlerin olduğu bölgeye yaklaşan Sufi, nöbetçiler tarafından durdurulur. Sufi, en rütbeli komutan işe görüşmeye gideceğini belirtir. Askerleri Sufi ve getirdiği sepeti alarak, komutanın olduğu çadıra götürürler.

Çadırdan içeriye girerken sadece Sufi ve Sufi’nin elindeki sepet vardır. İçeriden komutan buyur eder, nezaketen Komutanın gösterdiği yere oturur.

Komutan: Sepette ne var?

Sufi: Size layık değil ama Botan bölgesinin en güzel ve seçilmiş incirleri var.

Sufi sepeti komutana uzatır ve komutan sepeti sağ yanıma bırakır. İncir sepetinin üstüne örtülmüş su nanelerini toplar. Ardından incirlerin hepsini tane tane Sufi’nin kafasına atar. Sufi tebessüm ederek incirlerin hepsinin bitmesini beklemektedir.

Komutan: Neden tebessüm edesin?

Sufi: Efendim, ben size halimizi arz etmek üzere gelmiştim. Siz benim konuşmama da müsaade etmediniz. Getirdiğim bütün incirleri başıma vura vura ezdiniz.

Komutan: Eeee?

Sufi: Allah’a şükürler olsun ki nar mevsimi değildi. Nar getirmedim. Yoksa çoktan ruhumu teslim etmiştim efendim.