Eksik Hatıralar Dükkânı

Eksik Hatıralar Dükkânı

Yarım kalmış ne varsa sakladım avucumda,

Bir çay bardağında soğuyan o eski ikindi,

Bir de hiç gidilmemiş şehirlerin kokusu...

İçimde bir yerde, her şey sustuğunda,

Yorulmuş bir gemi gibi kıyıya yanaşır gölgen;

Sanki dünya hiç dönmemiş, sanki zaman hiç geçmedi.

Biz seninle, aynı cümlenin iki farklı öznesiydik,

Araya giren noktaları yara izi gibi taşıyan.

Şimdi hangi sokağa sapsam, adımlarım ağır,

Gökyüzü, tepemde unutulmuş bir mektup gibi duruyor;

Zarfı yırtılmış, pulları dökülmüş,

İçi baştan aşağı sen, baştan aşağı kahır.

İnsan en çok kalabalıkta üşürmüş, anladım,

Omuzlarına çarpan yabancıların soğukluğunda.

Bir kenti boydan boya yürümek neye yarar,

Eğer cebinde seninle susan bir hatıra yoksa?

Korkmuyorum artık gecenin o dilsiz derinliğinden,

Çünkü biliyorum, insan en çok karanlıkta görür kendini.

Eğer bir gün, uzak bir kış masalında üşürsen,

Aç göğsünü, bak orada saklı duruyor;

Bir yaprağın düşüşü gibi sessiz,

Ve bir annenin duası kadar temiz,

Sana bıraktığım o son nefes, o yangın yeri...

Yazar Şair İmren Karabağ