ÇİÇEKLERİN İNFAZI 🥀

Issız yolda

bir portakal çiçeği

her sabah

hayatta kalmaya çalışır.

Issız yolda

bir papatya,

rüzgârı değil,

sistemin nefesini bekler

kırılmak için.

Issız yolda

Ademoğlu—

kafasında kanalizasyon uğultusu,

koşar

betonun içine gömülmüş bir refleks gibi.

Bedeni burada,

ruhu çoktan kaybolmuş bir sistemde

yaşar,

ama yaşamaz.

Portakal çiçeği

kokusunu bağırır—

kimsenin yüzüne çarpmayan bir isyan gibi.

Fark edilsin ister kokusu,

bir Ademoğlu gelsin, koklasın diye.

Ademoğlu koklamaz.

Ademoğlu geçer,

görmez.

Görmemek öğretilmiştir ona.

Papatyalar rüzgârda dans eder,

Ademoğlu bilmez rüzgâra sevdasını.

Ayağının altında

bir papatya ezilir.

Toprak bile ses çıkarmaz.