Bozulmadan Kalmak

Ben gürültüyle büyümedim.
Sessizliği uzun yaşayan insanların yanında oturdum.

Bu çağ herkesin konuşmasını istiyor.
Ben,
hangi cümlenin susması gerektiğini öğreniyorum.

Karakter bazen kapıyı sert çarpmak değildir.
Kalmak isterken gidebilmektir.

Beni bu şehir bozmadı.
Sadece kimseye benzememeyi öğretti.

İnsan en çok,
kendini alkışlamayan masalarda olgunlaşıyor.

Bazıları para kazandı…
Bazılarıysa hâlâ aynaya bakabiliyor.

Ben,
herkese yetişmeye çalışırken değil;
kendime geç kaldığımı fark ettiğimde büyüdüm.

Kalabalık arttıkça,
insan biraz daha eksiliyor bazen.

Her şey çok hızlı artık.
Kırılmak bile.

Ben karanlığı sevmedim.
Sadece ışığın herkese dürüst davranmadığını gördüm.

İnsan bazen iyi biri olduğu için değil,
yorulduğu için sessizleşiyor.

Bazıları güçlü görünmek için değişti.
Ben,
değişmemek için yalnız kaldım.

Ben hayatı kazanmadım belki…
Ama kendimi satmadım.