ÇOĞALA ÇOĞALA AZALAN ÖMRÜM

Çoğala çoğala azalan ömrüm

Neler koydun şu sırrının içine

Tuzla buz olmuş kırıntıları gönlün

Şimdi neleri sığdırırsın içine

Ve bulgur pilavı sıcaklığı

Ve soğanın acı kokusu

Ve ayran

Böylesi basit ama lezzetli olmak varken

Gösterişli bir içi boş duvar misali

Örüldün de örüldün

En nihayetinde kerpicinden de

Sıvandan da öğürdün

Kalmadı cismi salahiyetin

Dağıttın saçını sakalını

Ne âlâ paklıkla büründün

Kaçırdın ehl-i cismani tebayeti

İşte şimdi arındın

En nihayetinde bir zaman

Gelip de durunca saatlerin

Kendinin dahi haberi olmadan

Bir verimli toprağa

Usulünce gömüldün

Çoğala çoğala bir zaman

Göğerince yerinden

Çiçeklere büründün

Bir arının kanadında

Yahut minik ayağında

Seyrana çıktın da

Yeniden göründün

Böylece yine sen

Can-ı cihana döndün