Bizim Sevgimiz

Bizim Sevgimiz

Bizim sevgimiz;

Ağustos güneşinde kavrulmuş buğday tarlalarının

alın teri kokan bereketidir.

Başaklar nasıl eğilirse rüzgârın önünde,

millet de öyle eğer başını minnetle;

ama asla boyun eğmez kimseye.

Bizim sevgimiz;

İlkbaharda yeniden dirilen vatanın nefesidir.

Yamaçlarda açan çiğdemin,

Fırat’ın gümüş akışının,

Toros’un dik yamacına sinmiş sabrın,

Sakarya’nın ölümsüz direnişinin

renk ve sesidir.

Bizim sevgimiz;

Yarınlara yürüyen özgür kadının sesidir;

başı dik, alnı ak, hür nefesidir.

Bizim sevgimiz;

Cahille savaşan kalemin izidir;

bağımsız fikrin, aydınlık yarınların

susmayan sesidir.

Ne paraya tamah eder

ne de makama, mevkiye diz çöker.

Nasıl ki Çanakkale geçilmediyse,

bu millet de sevgisinden geçmez.

Senin hürriyet fikrin bir kere

nakşolmuştur bizim atardamarımıza.

Damarımız attıkça yaşatacağız ülkünü

başımızın üstünde ve de göğüs kafesimizde.

Sen;

karanlığı yaran bir şimşek gibi

düştün bu toprağın en zifir gecesine.

Dağların üstünden yürüdün,

Mondros'ta yazılan bu vatanın kara yazgısını yeniden yazdın;

ay yıldızı göğün en mavi yerine astın.

Bizim sevgimiz;

Ne söz,

ne yemin;

bir milletin damarlarında dolaşan

kırmızı ateşten bir nakıştır.

Senin adın, 10 Kasımlarda toprağın altına gömülmez;

toprağın kendisi olur,

yine filiz verir, yine nefer doğurur.

Ve biz;

senin açtığın yolda yalnız yürümeyiz:

gök oluruz.

bayrak oluruz.

Tek vücut oluruz omuz omuza huzurunda.

Ey Atam;

bizim sevgimiz

ne eksilir zamanla,

ne yorulur,

ne de eğilir kendini bilmez nankörlere.

Çünkü o sevgi,

bizim gönlümüze ekilen bir tohumdur.

Ve o tohum çoktan

ruhumuza kök salmıştır.

Ve tarih şahittir ki;

biz, o kökün daima yeşeren ulu dallarıyız.

Yolundan dönmeyiz!

Ülkünden vazgeçmeyiz.

Emre Nur Keleş Zavar

...