BİR 'GİZ'DİR YAŞAMAK

BİR ‘GİZ’DİR YAŞAMAK

gözlerine çöken zamanın

gurbetinden eksilip, izler bırakansın geriye

öz yurduna taşınır

dilinden hasretlerin ve göz yaşların

azıcık hüzünlerden, sevinçlerden

giden yıllardır, yollar hiç dönülmeyen yerine

ve hep yürümesi insanın

bitmeyen seferine

unutulan sokağında ömrün

nereye gidersen, varmayı istersen nereye

ruhundan yanarsın biraz

ve kalbinden sızarsın gözlerine

yaslı durgunluğu günün varamaz bir türlü gecesine

göçebe kalırsın adına, sanına

ne hatırlanır ne unutulursun

öylece yitip gitmesi insanın

kendi kendine

kendiyle ödeşmenin sınırında

anılan uslu denizin ve mehtabın gözlendiği

koyu renklere yasak

ve açığın renklere hiç dokunulmayan

öylece alışmak yaşamaya

ölmeye alışmak anlaşılmazlığın karanlık çizgisinde

ne vakit anlaşılabilir?

yüzleşmesi kendiyle insanın

aynaların diliyle

aynı bedeni taşıyan

erken başlayan, geç kalınmayan hayata

uzağında bir şiirin

şarkılarla gelen melodinin yürek yakınlığı

en gizlisinden ortak düşlerin

nemlenen gözlerinde güneşin dağ olmak

kupkuru bozkırında rüzgar

ve hep arayışı insanın

öylece sevmesi, sevilmesi

kendiliğinden

hep dipdiri anlamına

uzanır kendine buluncaya dek yaşamak…

          Erkan Eren

“YANIMDA HEP SEN” kitabımdan bir eser.