Avuntu

Avuntu

Şimdi belki sen uzak bir şarkıda şiirde kendini avutmakta, yüreğin hüzün dolmuş kan çanağı yorgunluklarda, Belki de unutulmuşluğun verdiği sessizliklerde kendini aramaktasın. Kim bilebilir yarım kalan bir uyku sersemliği yarım bırakılmış bir sevda kadar içinde boy vermekte belki de. Ne olursa olsun unutacağım dediklerin ve unutmamaya söz verdiklerin sende güzel anılarla yaşamakta ve boy vermektedir günden güne, bugün de aklımdan geçtin belki de unutulmuşluklara terk edildin, terk edilme korkusuyla dolarken için sızlanmıştın içten içe, kimseler bilmiyordu ve hissetmiyordu senin kadar. O korkuyla dolarken için gözlerinde buğulu bir söz yaşlarla akmaktaydı dudağına doğru, sen anlamını bilmediğin sessizliklerde gömülüyordun karanlığa ağır ağır…
Belki adını koyamadığın bir suçluluk duygusundandı bu kadar anılara gömülmen, artık sızlanmanın çare olmadığı terk edilmişliklerde kendini bulabilirsin, içlenmek, sızlanmak karın olur belki sağaltılmış zamanların en kuytusunda avunabilirsin gözyaşlarınla…

-Hüsnü BALA