Ağlama

Ağlama göklerin kararmasına,
Güneş elbet doğar, sabreyle gönül.
Düşme sen dünyanın hiç hevesine,
Menzil yakınlaşır, doğrulsun yolun.

Zaman bir nehir ki akar durulmaz,
Yorulan dizlere hesap sorulmaz.
İnançla yürüyen yolda yorulmaz,
Kırılsın zincirler, bükülmez kolun.

Her çile bir gizli rahmete gebe,
Umutla sarıl sen yüce sebebe.
Gerek yok faniyle olan harbe,
Gül açar çöllerde, yeşerir dalın.

Yükün ağır olsa, vakardır adın,
Gönül pusulandır, kalmasın yadın.
Hakikat dilinde kalır feryadın,
Nefestir emanet, şükürde kalın.