ZARİF ÖFKE
ZARİF ÖFKE
Zarif bir öfkem büyüyor
Olabildiğine heybetli
Adını mısralarda gördüğümde
Solabildiğine zimmetli
Hafif bir öfkem sürüyor
Yadını anarken öldüğümde
D(üşüyorum)...
Kimi zaman bir kelimenin kenarına
Kimi zaman suskun bir gecenin efkarına...
İçimde yankılanan bu boşluk
Adın kadar ağır, adın kadar eksik...
Gözlerin şimdi hangi zamana zimmetli
Hangi harflerde saklı şimdi bu lanetli tevekkül...
Yine zarif bir öfke salınıyor
Bu sefer susarak bağırıyorum
Geriye sadece
D(üşmüş) bir harf kalıyor...
Biliyordum zarif öfkeni içime sığdıramadığını
Her mısrada biraz daha aktığını
Adını mısralarca zimmetler iken
Oysa ben sadece susmak istedim
Yine de sesinde yankı olmak istedim
Bir d(üş) gibi yavaş ve zarif...
Yorumlar 5
Çok teşekkür ediyorum kıymetli hocam🙏🏻
Çok teşekkürler ☺️
Beğenen kalbinize sağlık hocam, normalde insan yazdığını beğenmekte zorlanır ama ben bu şiirin her mısrasını yazarken beğenerek yazdım. Teşekkürler hocam tekrardan☺️
Teşekkürler hocam
Teşekkürler hocam 🙏🏻
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
