Yokluğun Üstü Hiçliğin Özü - Şiir

Yokluğun Üstü Hiçliğin Özü
Kurtuluş'un özü iyiliktir.
Geçmişin izleriyle acıyla yanar hergün.
Yaşar iyilik için.
Söyler Allah için.
Hakkın rızası için.
Verir elbet canını.
Düşünür mü yarını.
Feda etmek gerekse.
Silinsin adım.
Yok olsun şanım.
Bilinmesin varlığım.
Anılmasın yaşamım.
Arkadaşlarım terk edebilir.
Dostlarım bana bakmayablir.
Dağlansın kalbim.
Soyulsun varlığım bedenimden.
Unutulayım....
Dökülen ağaç yaprakları gibi savrulayım.
Boşluğun girdabında çıkmışım.
Hakkın rahmetiyle yıkanmışım.
Hayırlarla anılırım.
Unutulmayan yaşamda varım.
Gökyüzünde Abdullahdır adım.
Bırakırım öğrendiklerimi .
Yüzerim hiçliğin denizinde.
Var olmamış gibi yaşarım yeryüzünde.
Allah'a yakınlığı bilir misin?
Herşeyini bırakıp gelir misin?
Alev denizinden geçer misin?
Sen aşkı bilir misin?
Aldığına razı ol.
Verdiğine razı ol.
İlahi takdire boyun ey.
Hükümsüzlüğünü kabul et.
Bunlar sadace yokluktur.
Yokluğundan soyulduğunda.
Hiçliğe inersin..
Hiçliğin özünde.
Hakka erersin...
Sanatçı,Yazar,Şair:Kurtuluş - Gümüş Kalem
#kurtuluşgümüşkalem
#yazar
#şair
#şiir
#sanatçı
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.