YARIM KALAN KİTAP ✍️

Rüzgâr bir süredir
aynı yönden esmiyor sevgilim.
Kafamı çevirdiğim her yöne
yıldırım düşüyor.

Kaybolmuşum her yanımdan,
hortumlar çekiştiriyor.
İçine dalsam nereye varırım?
Bastığım yer dikenli kaktüs, sevgilim.

Bilmem bu yollarda nasıl yürünür,
ayaklarımın altı ışık.
Bilmez karanlıkta nasıl yürünür.

Bak, şimdi bir kitap yarım kaldı.
Esas şimdi ağlıyor Nietzsche.
Anıları bir bir sildim sevgilim.
Sen kozalakları teselli et,
ben gidiyorum.

Yolum Stoa yoludur,
erdem yoludur.

Neden göğe baktığımı
anladım sevgilim.

Bak, lotuslar uzanıyor göğe.

Yürüdüğümüz yollar çürümüş,
gözyaşı basmış her yanı.
Zakkumlar küsmüş,
kokuşmuş. Bırak sevgilim.

Sen neredeysen orada kal.
Ben ait olduğum ütopyada.

Sitem etme sakın, dönme.
Ben vedalaştım;

ortancalarla,
yarım kalan kitaplarla,
hayallerle,
İlhan İrem şarkılarıyla...

Bitti sevgilim.

Sevmeyi öğretemedim sana.
Sen seni sev.
Ben severim yeşili.

hoşça

kal.

İçimdeki yeşili solduran sevdalara🍀