VURMA NE OLUR!

vurma ne olur vurma!
ben de bir anne kuzusuydum
sen beni pençelerinle parçalamadan
önce
masallarla büyümüştüm ben
annemin çiçeği
babamın biriciğiydim
onlar incitmemek için
pamuklara sarmışken beni
nerden bileceklerdi bir kurt
almış hapsetmiş inci taneciklerini
hain pençelerini geçirmiş
parçalamış bedenini
vurma ne olur vurma!
bende bir anne kuzusuydum
düşmeden yanlış bir sevdanın peşine
sırtımı dönüp sevdiklerime
mutluluk sandığım
hapishaneye girmeden önce
evim sandığım yer mezarımmış meğerse
sürüklenirken senin ellerinde ecele
sesimi duyan yok, feryadım sadece geceye
vurma ne olur vurma!
soğuk duvarlar hissiz kapılar dile gelse
onlar bile ağlardı halime
gidecek yerim yok biliyorum kurtuluşum yok
kaçışım yok
her gün yavaş yavaş öldüğüm bu yerde
kaçsamda kurtulamam bulur vurursun
bi kuytuda yada bir sokak köşesinde...