Uyanmadı

Zamana sığdırmadım ömrümden gideni,
Saatler durdu da o günler gelmedi.
Yükledim sırtıma onca sitemi,
Bu yükü taşımaya can dayanmadı.

Gölgeni kaybettim, ışıklar sönünce,
Aşk dediğin cevher biçare soldu.
Yalancı aynalar tersine döndü,
Suretim silindi, can uyanmadı.

Denizi doldurdum bir damla yaşla,
Savaş açtım kalbe çaresiz aşkla.
Vuruldum bağrımdan o kutsal taşla,
Ok sinemden geçti, kan uyanmadı.

Aklımı sığdırdım sığ bir kelimeye,
Gündüzü hapsedip kara geceye.
Sırrımı vermedim hiçbir kimseye,
Sükûtum haykırdı, gün uyanmadı.

Şu Garip der ki: Bu nasıl yara?
Kefenim beyazdı, boyandı kara.
Menzili kaybolan şu sonsuz ara,
Gittiğim yollar dar, gece uyanmadı.