UMUT SARISI SIZI 🍀
Nisan gelir — günlerden bahar.
Dendrophile ormandan eksilmez.
Papatyalar dans eder,
rüzgâr aşkla sarılır onlara.
Bademler, erikler çiçeğe düşer,
doğa kurar düğününü.
Geceleri
ay ışığına fısıldar
yeniden doğuşunu.
Çam ağaçları bırakır
kozalağını;
bir hırsız toplar onları,
aşkına kor yapar
her birini.
Mimozalar açar —
dallardan yere
umut sarısı sızar.
Doğa ana kucaklar sessizce.
Yolda kozalak hırsızları
taşlara fısıldar aşkını,
kavuşamadığı Siddharta’sını.
Siddharta yoldadır.
Yürünmez.
Bir arayış vardır —
bulunmaz.
Siddharta arar kendini,
ama nehir çoktan söylemiştir:
“Sen aradığın değilsin,
sen arayışın kendisisin.”
Ve yolun sonunda
bir varış yoktur.
Toprak ana beklemez seni,
çünkü hiç ayrılmadın.
En büyük aşk —
dokunduğun değil,
olduğundur.
Ve doğa
sana dönmeni değil,
hatırlamanı ister.
🍀
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.