UMUT BAHÇELERİ
Gel, birlikte gülümseyelim
Umut bahçelerinde.
Son kış vurgusu düşmeden
Düşen yaprağa aldırış etmeden öylece...
Bir pişmanlık dolanmadan sarmaşıklara
Gülümseyelim açan güneşe
Ve aheste bir kapanışa sarılmadan...
Belki geçip giden bahara
Islık çalan bir serzenişe...
Gülmek bizde huy olsun.
Gel... Yeter ki birlikte gülümseyelim
Kendimizi bilerek en çok
Ve dokunarak yalnızlığa...
Yorumlar 7
Çok teşekkür ederim 😊💐
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim 😊
Çok teşekkür ederim güzel yorumlarınız için😊
Son kışın soğuğunu hissettirirken, aheste bir baharı müjdelemek ancak bu kadar zarif bir kalemin işi olabilir. Yalnızlığa dokunma cesaretiniz ve umut bahçelerinden topladığınız bu dizeler için yüreğinize sağlık; ruhumuza dokundunuz."
Siz de yeni bir soluk getirmişsiniz. Ne güzel ifade ettiniz. Sağ olun...
Güzel yorumunuz için teşekkür ederim😊🌸
Kelimenin tam anlamıyla dizelerle dans etmişsiniz. Şiirin baştan sona umut, hüzün ve kabulleniş arasında kurduğu ince denge çok etkileyici. Özellikle düşen yaprağa aldırış etmeden, açan güneşe gülümsemeyi önermesi şiire derin bir yaşam bilgeliği katmış. 'Kendimizi bilerek en çok ve dokunarak yalnızlığa' dizesi ise şiirin kalbinde atan güçlü bir duygu olarak öne çıkıyor. Sade ama etkili bir anlatımla okurun ruhuna dokunan, umut veren ve düşündüren güzel bir çalışma olmuş. Kaleminize ve yüreğinize sağlık.
Ne güzel ifade etmişsiniz... Geçmişteki yapıcı eleştirilerinizin bugün güzel bir takdirle buluşması ne değerlidir. Güzel yorumunuz beni mutlu etti, teşekkür ederim.
Kaleminiz güçlü olsun gönlünüze sağlık😍
Güzel yorumlarınız için teşekkür ederim, sizlerin de yüreğine sağlık ☺️
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
