Suskunluğun kıyısında

Bir sustum, içimde bin cümle büyüdü,
gece uzadı, gölgem duvara küstü.
Bir sustum, içimde eski bir kapı açıldı,
kimse duymadı, içimde bir çocuk sustu.
Sözler dudaklarımda eskidi,
gözlerim söylemediğini anlattı.
Ben sustukça dünya biraz daha küçüldü,
içimde koca bir ömür yankılandı.
Bir akşam daha çöktü omuzlarıma,
bir kuş daha kondu kırık dallarıma.
Adını koyamadığım ne varsa içimde,
sessizce karıştı akşamlarıma.
Şimdi hangi sözü söylesem eksik,
hangi susuşa sığınsam yarım.
Ben yıllardır aynı yerde bekliyorum;
sesim içimde kaldı, ben dışımda kaldım