SÜRGÜN
Issız bir gürültü koptu
Ve resetlendi tüm insanlık...
Varoluşsal bir yokluğun güvertesinde
Alabora olan vicdanlar
Bir ayin ürkütücülüğü ile
Kendi putlarını alkışladı karanlıkta,
Küllerinden değil
Kibirlerinden doğmak ister gibi...
Duyuyor musun çığlıkları?
Bir yeraltı sergisi eşliğinde
Ceset soğukluğu makyajına bulanmış
Kan kokulu hayatlar sunulmakta
Merhametine ur bulaşmış insanlığın...
Kendi yangınında ısınan bir çağ bu
Ateşi kutsayıp
Dumanına tapan...
Ve insan
En çok
İnsana sürgün...
Yorumlar 7
Şiir boyunca karanlık bir atmosfer hâkim olsa da bu karanlık, umutsuzluktan çok bir farkındalık çığlığı gibi hissediliyor. 'Ve insan / En çok / İnsana sürgün...' finali ise bütün şiirin yükünü taşıyan, uzun süre zihinde yankılanacak kadar etkili bir kapanış olmuş. Toplumsal eleştiriyi şiirsellikten ödün vermeden sunabilmek kolay değildir. Siz bunu başarılı bir şekilde başarmışsınız. Duygusu, metaforları ve sorgulayıcı diliyle üzerinde durulması gereken güçlü bir şiir. Kaleminize, vicdanınıza ve cesaretinize sağlık."
Yorumunuzu gördüm ve çok mutlu oldum hocam. Yazdıklarımın gönüllerde ve zihinlerde farkındalık oluşturmasını arzulayan bir insanım ve sizin gibi değerli bir kişiden şiirim hakkında bu cümleleri duymak onure etti beni. Teşekkür ederim
Teşekkürler hocam🙏🏻evet gerçekten öyle
İçinde bulunduğumuz çağdaki sosyal çürümeyi her dizeniz yaşatıyor okuyana. Kaleminize sağlık🙏🏽
Kıymetli yorumunuz için çok teşekkür ediyorum. Kalemim el verdiği müddetçe bunu yazmaya çalışacağım. Anlaşılabilmek çok güzel bir duygu. Tekrardan teşekkür ediyorum
Maalesef hocam biz sadece yazmak ile yetiniyoruz işte😔 teşekkürler 🙏🏻
Tebrik ederim. Tanımlamaları yerli yerinde olan, his yüklü bir şiir 👏🏻
Çok teşekkür ediyorum🙏🏻
Çok teşekkür ediyorum 🙏🏻
Çok teşekkür ediyorum 🙏🏻
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
