Issız Geceler

Issız gecelerde düştün yüreğime...

Ne sabahın ışıltısı vardı,

Ne de kuşların cıvıltısı.

Ansızın düşüyordun aklıma,

Sessizce sarıyordun yanlızlığımı.

Denizin ortasında,

Yanlızlıgımla yüzleşiyordum.

Bir yanımda yakamozun ihtişamı,

Bir yanımda

Şehrin solgun ışıkları vuruyordu yüzüme.

Dalıp dalıp gidiyordum uzak hayallere

Gökyüzü gibi kara gözlerini,

Şiir gibi dokunan sesini özlüyordum.

Ne zamana söz geçirebiliyordum,

Ne de İçimdeki büyüttüğüm sana,

Sadece gecenin sularında,

Sebepsizce boğuluyordum.

Ve çok şey istememiştim hayattan...

Bir tebessüm, bir umut, bir "kal"sözü.

Ama kader, her satırıma bir hüzün yazdı

Ben ise bütün çabama rağmen şiirime mutlu bir son ekleyemedim.