SUKUTUN YARASI

Susarım gâhî ki söz dil ucunda bâr olur,

Dokunsam hûn akıtan sînemde bir yâre olur.

Bilmezsin feryâd ile gark-ı sükût olmak nedir,

Hücreme hicran çöker, her lahza bir âzâr olur.

Sanma bitti söyleyecek söz, kelâm-ı bî-nihân,

Fehmolunmaktan ümîdim kesdiğimden kâr olur.

Bahr-ı dil içre koparken bunca tûfan u belâ,

Zâhirim sâkin limandır, bâtınım efgâr olur.

Zücâc-ı şikeste dolsa ger dehânım pür sitem,

Nutka gelsem cân yanar, sussam ömür nâçâr olur.

Çeşmime damla damla ugradı hûn u keder,

Rûhumun bî-kesliğinden sükûtu her bâr olur.

Gönül yoruldu bu bî-had cehd ü kavgâdan uş,

Sığınak ancak sükûttur, râh-ı terk ihyâr olur.

Vakt_i_lal