Sevgi mi, Alışkanlık mı?

Bazı insanlar bir ilişkiyi bitiremez… Çünkü hâlâ çok sevdikleri için değil, yalnız kalmaktan korktukları için. İşte tam da bu noktada sevgi ile alışkanlık birbirine karışmaya başlar.

Danışanlarımla yaptığım görüşmelerde sıkça karşılaştığım bir durum var: İnsanlar bazen bir ilişkiye değil, o ilişkinin verdiği “tanıdık hisse” bağlı kalıyor. Mutsuz olsa bile alıştığı düzeni bırakmak istemiyor. Çünkü bilinmezlik çoğu zaman insanı sevgisizlikten daha fazla korkutuyor.

Bir danışanım bana şöyle demişti:
“Aslında onu kaybetmekten değil, onsuz kalınca kendimi nasıl hissedeceğimden korkuyorum.”

Bu cümle birçok ilişkinin görünmeyen gerçeğini anlatıyor. Çünkü bazen insanlar birbirine değil, yalnız kalmama hissine tutunuyor.

Oysa gerçek sevgi; insanın kendini küçülttüğü, sürekli kaygı yaşadığı bir yer değildir. Sevgi, insanın kendini güvende ve değerli hissedebildiği yerde büyür.

Belki de bazı ilişkilerde sormamız gereken ilk soru şudur:
“Ben gerçekten seviyor muyum, yoksa yalnız kalmaktan mı korkuyorum?”