SANA GELİYORUM (AŞK ESERİM)

SANA GELİYORUM

Anlaşıldı, senin bana geleceğin yok. Ben yine sana geliyorum bu gece.

Bunun cesaret olduğunu düşünmüyorum. Bir alışkanlığa da benzemiyor artık. Daha çok, aklımın çoktan vazgeçtiği bir yere içimin hâlâ yürümeye devam etmesi gibi.

Kaç gece ötemdesin bilmiyorum. Sana doğru yürüdüğüm kaldırımların sonu gelmiyor. Ayaklarım yolu benden önce tanıyor. Nerede durmam gerektiğini aklım söylüyor ama içim her defasında aynı sokağa çıkıyor.

Sokağının sıcaklığında unutuyorum üşümelerimi.

Günün ağırlığını, içimde ne olduğunu tam olarak anlatamadığım yorgunluğu alıp sana geliyorum. Mesafeler uzadıkça yol kısalmıyor elbette. Yalnızca seni düşünürken bulunduğum yer önemini kaybediyor.

Kimi geceler buğulu penceremin önünden geliyorum sana. Dışarıda şehir susmuş, içeride düşüncelerim çoğalmış oluyor. Kendime sığamadığım anlarda başımı kaldırıp gökyüzüne bakıyorum. Bütün sahipsiz yıldızları ikimizin adına sahipleniyorum. Ortada bir “biz” olmadığını bilsem de içimden öyle söylüyorum.

Masamda sensiz içilmiş, soğudukça acılaşmış bir kahve duruyor. Yanında sönmeyi bilmeyen sigaram… Duman dağılıyor ama aklımdaki düşünceler aynı yerde kalıyor. Adını anmasam bile gecenin içindeki her şey sana çıkan bir yol buluyor.

Bazen seni özlemekle sana alışmış olmak arasındaki farkı seçemiyorum.

Senden artık bir söz istemediğimi söylüyorum kendime. Gelmeni, kalmanı, beni seçmeni beklemediğimi… Sonra aynı gece yine sana doğru yürüdüğümü fark ediyorum.

Belki hiçbir zaman aynı sokakta buluşmayacağız. Belki sen benim geçtiğim yalnızlıktan hiç geçmedin. Yine de aynı gökyüzünün altında olduğumuzu bilmek, bazı geceler bana yetiyor.

Bu gece de sana geliyorum.

Kapını çalmak için değil.

Bana açılmayacağını bildiğim bir kapının önünde beklemek için de değil, yalnızca içimde hâlâ sana doğru yürüyen tarafı inkâr etmemek için. (AŞK ESERİM)