SEVDA DEDİĞİN NEDİR BİLİR MİSİN SEN ?

Sevda dediğin nedir bilir misin sen?

Yürek yarasının geceleri nasıl sızladığını,

Uzaklara dalıp dalıp kendini kaybetmeyi...

Her şarkıda yarım kalan bir hikâyeyi yeniden yaşamayı,

Bir ismin her mısrada yeniden can bulmasını bilir misin sen?

Sevda dediğin nedir bilir misin sen?

Bir çift gözde kendini kaybetmeyi,

O gözlerin deniz mavisinde usul usul boğulmayı...

Hem eğriye hem doğruya kör olmayı,

Sadece onun sesini duyup dünyanın gürültüsünü susturmayı bilir misin sen?

Sevda dediğin nedir bilir misin sen?

Yandı mı hiç kalbin alevlerin ortasında?

Mantığını geride bırakıp bilinmezliğe yürüdün mü?

Kayboldun mu hiç adını bile bilmediğin sokaklarda,

Sadece onunla bir gün aynı yoldan geçeceğine inanarak?

Sevda dediğin nedir bilir misin sen?

Bir mesajın gelmesini saatlerce bekleyip,

Telefonun sessizliğinde paramparça olmayı...

Kalabalıkların içinde en büyük yalnızlığı yaşamayı,

Herkese gülümserken içten içe ağlamayı bilir misin sen?

Sevda dediğin nedir bilir misin sen?

Hiç dokunmadığın birinin içini titrettiğini,

Bir şehrin her köşesinde onu aramayı...

Her geleni o sanıp,

Her gideni onun yokluğu bilerek uğurlamayı yaşadın mı hiç?

Sevda dediğin nedir bilir misin sen?

Kavuşamasan da sevmekten vazgeçememektir.

Kırıldıkça daha çok bağlanmaktır.

Canın yansa da "iyi olsun" diye dua edebilmektir.

Kendi mutluluğundan vazgeçip onun gülüşüne razı olmaktır.

Sevda dediğin nedir bilir misin sen?

Geceyi sabaha, sabahı hasrete bağlayan ince bir sızıdır.

Ne unutabilmektir ne de yeniden başlayabilmek...

Yüreğinde taşıdığın,

Mezara kadar susmayacak bir isimdir sevda.

Ve bir gün anlarsın...

Sevda; kavuşmak değilmiş meğer.

Sevda, her şeye rağmen sevebilmekmiş.

Karşılık beklemeden, incinmeyi göze alarak,

Bir ömrü tek bir yüreğe emanet edebilmekmiş.

İşte o zaman anlarsın...

Sevda dediğin, insanı öldürmeden her gün biraz daha eksilten,

Ama yine de vazgeçemediği en güzel yaraymış.