Satırlarıma Kulak Ver Sevdiğim

SATIRLARIMA KULAK VER SEVDİĞİM

Bak şubat da geldi

Kar kaplamış her yeri

Benim içimde yine yokluğunun soğuğu

Satırlarıma kulak ver sevdiğim

Bu kış da yokluğunda boğuluyorum

Gözlerim karanlık, kulaklarım duymuyor

Sensizlik alıyorum günde yirmi dört doz

Kalbim hala odamın sessizliğinde

Hastalık gelip çatmış kapıma

Satırlarıma kulak ver sevdiğim

Belli değil çıkacağım yarına

Kafamın içinde binlerce yabancı ses

Kulaklarım da bir uğultu

-ki çaresi yok-

Senin sesini duymadan ölmek istemiyorum

Satırlarıma kulak ver sevdiğim

Seni belki de son kez çağırıyorum

Belki yarın çok geç olacak

Göremeyeceğim seni gözlerim kapanacak

Seni görmeden ölmek istemiyorum

Gözlerim hala görüyorken seni bekliyorum

Gelirsin bir ümit diyerek

Ellerimi de çok kullanmıyorum

Zira böylesine dökülürken derilerim

Ellerini tutmadan ölürsem gam yerim

Satırlarıma kulak ver sevdiğim 

Kolay kolay yalvarmam gururluyum bilirsin

Ben ki başkaldırmışım bütün adaletsizliklere

Ve insanlardan önce rakıya inanmışım

Ama sana rakıdan da önce inanmıştım

Yalvarıyorum bu gece sana

Satırlarıma kulak ver sevdiğim!

-Tutku YILMAZ

@⁨~Emre Nur Keleş Zavar⁩