SAHİDEN SÖYLER MİSİNİZ BANA? SABRIN SONU VUSLATA MI ÇIKAR ¿

Sabrın sonu vuslata çıkar derler…
Ama kimse sabrın içinden geçmenin ne demek olduğunu anlatmaz.
Geceyi sabırla taşıyanın omuzları ağrır, kalbi yorulur, gözleri uzaklara dalar.
Beklemek, sadece zamanın geçmesini izlemek değildir;
beklemek, içindeki fırtınayı susturmayı öğrenmektir.
Bazen her şey susar…
Sesler, insanlar, umutlar…
Ve insan, kendi içinde bir yolculuğa çıkar.
İşte o yolculukta sabır, en sadık yoldaş olur.
Sessizce yanında yürür, seni terk etmez.
Çünkü sabır, sadece dayanmak değil;
inanmaktır…
Olacağına, geleceğine, kavuşulacağına.
Ve bir gün…
Hiç beklemediğin bir anda,
kalbinin en yorgun yerinde bir ışık belirir.
İşte o an anlarsın;
çektiğin her acı, tuttuğun her gözyaşı,
seni vuslata biraz daha yaklaştırmış.
Sabrın sonu vuslattır…
Ama o vuslat, sadece bir kavuşma değil;
aynı zamanda seni sen yapan,
olgunlaştıran, derinleştiren bir hikâyedir.
Ve en güzel kavuşmalar,
en çok sabredenlerin payına düşer.