RÜZGARLA GELEN
RÜZGARLA GELEN
düşman değilsin
ve dost gözükmeyen gözüme
haber vermeden girensin can evime _
ey rüzgar !
yaram senden…
akar gizden gönlüne
anlaşılmazlığın kargaşasında sözden gelenler
kendi
benzeyen sürgünlerine
ve en hadsiz yolculuklarda gözleyen kendini
ey rüzgar !
yaram senden…
verendir kavgasını
verdiren daima, yanıltan bu hayatın içre
ve gelen üstüne
katılığıyla kendini gösteren kunt duvarından,
durmadan geliveren üstüne.
ey rüzgar !
yaram senden…
akşamın hükmü yok kaparken gözlerini
neylersin ayı, yıldızlı belleği…
anla ki düştensin hep,
gelmezsen vaktinde sahiden kapanabilir gözleri.
ey rüzgar !
yaram senden…
onu görüyor,
vakitsiz gelen uykunun rüyasında
anlayıveriyor ne çok sevdiğini.
gözdür unutmayan seni,
o gözdür bilen daima kendini…
Erkan Eren
“ SESSİZ ÇIĞLIK “ kitabımdan bir eser.
Yorumlar 1
Bazı şiirlerde rüzgâr esmez; geçmişten kalan yaraları taşır. Bu dizelerde rüzgârı bir doğa değil, insanın içindeki kırgınlıkların sesi gibi hissettim. Sessiz ama derin bir anlatım olmuş. Kaleminize sağlık.
Çok teşekkür ederim kıymetli yorumlarınız için. Çok iyi hissettirdiniz. Takdirlerinize minnettarım. Saygılarımı sunarım...
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.