Renklerle konusuyorum…

...

Biz bir iş yaptığımızda, bunu anlatmak için değil, susturmak için ortaya çıkarırız; renkler bir düşüncenin sonucu değil, içimizde çözülmeye başlayan bir duygunun izi olur. Çizgiler kendini dayatmaz, biz onları yönetmeyiz; sadece birlikte gevşeriz. Anlam, aramak zorunda olmadığımız bir hâle gelir, kendiliğinden yerleşir ve biz fark etmeden hafifleriz. Bu boşluk bir eksiklik değildir; aksine insanın en dayanıklı yeridir. Gürültüyle dolu bir dünyada ayakta kalmamızı sağlayan şey, içimizdeki bu söze ihtiyaç duymayan merkezdir. Orada beklenti yoktur, başarı yoktur, sonuç yoktur. Sadece var olmanın sade titreşimi bulunur. Sanat, bu merkeze giden yolu tarif etmez; onu işaret bile etmez. Sadece kapıyı aralık bırakır ve geri çekilir....🎨