Portre

Sıcak ekmek buğusu kollarını

               dayamış pencerenin pervazına

Ha şimdi kalkacak gibi 

Koşturacak gibi

              kolları sıvalı 

Sıvalı 

              yılların yorgunluğuna inat

Bin yılın suskunluğu 

                ağırlığı var 

             avucuna sığınmış küçük çenesinde

Bakışları yola yazılı 

Beklediği mi var bilinmez

Yıllar olmuş gelmeyeli belki

Görse geçtiğini 

Perdeyi aralayacak hemen

Ses verecek 

İki lafın belini kıracak

Buyur edecek

Bir çay içimi 

Birikmiş hasretler paylaşılacak 

   Belki 

Yolun ıssızlığıyla ağırlaşacak perdeler

Kulağı seste 

                   gözleri yolda asılı kalacak 

Kimbilir

Belki de hiçbiri 

Aklı pişti kokusunda 

                      kulağı düdüklünün sesinde

Yolcunun konağına dönmesini bekleyecek                                                              sadece

Daha aralanirken bahçe kapısı 

Salacak gönlündeki

                       kelebekleri gözlerinden 

Ne yorgunluğu varsa bırakıp pervazda

Tazelenecek

                     en yaşlı umutları

                hep açar gibi kapıyı ilk  açtığında 

                                               Dünya Aday