Ömrüm Bildiğim Misafir

Bir rüya gibi geçtin gittin
Hiç sahiplenemeden hiç istemeden

Sabahladık hayallerimizde nice gece
Çayın buğusunda yüzünü aradım sessizce
Dolunay balkonumuza vururken usul usul
Ben seni ömrüm bildim, sen bana bir misafir oldun

Bir çikolatamın erimesi kadar kısa sürdü mutluluğumuz
Oysa ben, bir ömre sığdırmıştım seni
Gece uzadıkça sözlerin kısaldı
Ben bekledikçe sen biraz daha uzaklaştın

Balkon sefasında kurduğumuz düşler şimdi kimsesiz
Çayım soğuyor, dolunay eskisi gibi değil
Seninle sabahlayan hayallerim var hâlâ
Ama içinde artık sen yoksun

Olsun, sen mutlu ol yeter
Belki bir ney çalar bir yerlerde, seni hatırlarım
Belki bir çikolatada, dudaklarının tadını ararım
Belki balkona usulca bir esinti gelir
Lavanta kokusuyla dolar gece
Ben de onu sen diye içime çekerim

Ve bil ki, sen olmasan da
Ben seni sevmekten vazgeçmedim, vazgeçmeyeceğim
Çünkü bazı aşklar kavuşmak için değil
Bir ömür insanın kalbinde yaşamak için var olur