MEYRA

                            MEYRA

Gün çiliyor sessiz odanın duvarlarına 

Akşamdan kalma hüzünleri 

Sil gözlerinden Meyra 

Bak, mevsimler geçiyor pencerenden 

Kah yeşil, kah mavi, kah sarıca 

Sen hâlâ sığıntı, kalbinin hirâ'sında 

Hasret mi düştü payına Meyra 

Bu ezeli bir dava, ümmi bir yara 

İcazet bekler yardan, her gün doğumunda

Yüreğinin alfabesinde her kurulan cümle 

Çağırıyor AŞK a 

Hadi kalk, 

Kalan bir dirhem umudu da vur yollara

Çatlamış dudaklarında titrek bir dua

Yok mu çöllerine düşecek tek bir damla 

Ah Sefa Merve arasında aciz düşen Meyra

Aşk ateşin nârında, kelebeğin intiharında,

Bulutların gözyaşında, 

Rüzgarın divane savruluşunda

Bilemedin mi hâlâ?

Hümeyra 

Biat etti yüreğin aşkın ârâfında 

Hatırla 

Aşkı fısıldamıştı kulağına arş-ı sema 

Kırkı çıkmadan aşk nöbetinin

Dünya şerbetini sundular sana

Boğazındaki o köz kokusu da ne Meyra

Aşkın şerbeti mi sandın, içtikçe yaralandın 

O gün bugündür her attığın adım gurbet

Her günün yüreğine külfet 

Dağlara, ağaçlara, parlayan aya  

Birer birer kayan yıldızlara and olsun

Yokluğun makamından arşa selâm olsun 

Sır dediğin nedir ki Meyra

Sor kuşlara, 

Sor toprakları şımartan bulutlara 

Kozasından süzülen aşka 

Sor uyanan gözlerine,

Sor kalbine Meyra 

Fısıldasın kulağına, aşk senden sana...

                                       Filiz Akkaya