Meğer...

Gülen her şeyin arkasında sen varsın
Güldüğümde aynadaki yansımamın sebebi sen
Kederlenince o gafletten uyandıran yine sen
Kaybolunca bu sen değildin diye beni hatırlatan da sen
Beni benden daha çok bilen de sensin, değil mi?
Kör olduğum kendime
Sağır olduğum içime
Görmez olduğum gölgeme
İspat, senmişsin meğer
Keşke sendeki beni görseydim
Görseydim de….
O kadar hoyrat davranmasaydım kendime
Ağlamasaydım duyduklarıma,
Öfkelenmeseydim haksızlıklara,
Kederlenmeseydim yalnız bırakılışlarıma…
Şimdi uyandım
Kulaklarım senden gelen sözlere açık sadece
Gözlerim yaptığın güzellikleri görmekten meftun
Hislerim benliğimi hatırlatmanla var oldu
Sen varmışsın, varsın, var olacaksın

Ben…
Sendeki bendim kaybolana dek
Arar oldum kendimi her şeyin, herkesin gözünde
Meğer sendeymişim
Kendime senden yürümüşüm.
Ve artık sana geldim.