Matilda ile Yengeç

Matilda, denizin kıyısında yürürken, bir kayanın üzerinde sessizce duran yengeci gördü.

“Yengeç kardeş,” dedi, “İnsan bazen en başından her şeyi açıkça anlatıyor. Neyi sevdiğini, neye kırıldığını, hangi konuda hassas olduğunu tek tek söylüyor. Peki neden yine de bunlara dikkat edilmiyor?”

Yengeç usulca gülümsedi.

“Çünkü Matilda,” dedi, “Her kulak duyar ama her yürek anlamaz. Anlamak emek ister.”

Matilda düşünceli bir şekilde denize baktı.

“Demek ki mesele, doğru kelimeleri bulmak değilmiş,” dedi usulca. “Asıl mesele, o kelimelerin değerini bilecek bir kalbe ulaşabilmekmiş.”

Yengeç hafifçe başını salladı.

“Bazı insanlar seni dinler, bazıları ise sadece seni duyar. Bu yüzden kırgınlığını, kendini anlatamadığını sanarak büyütme. Bazen eksik olan senin cümlelerin değil, onların anlamaya olan isteğidir.”

Dalgalar kıyıya usulca vururken Matilda gülümsedi ve tekrarladı:

“Kelimeler, anlamaya gönüllü bir kalpte hayat bulur.”